SKUTKI SPOWOLNIENIA PRZEKSZTAŁCANIA SIEDLISK HYDROGENICZNYCH W WYNIKU ZANIECHANIA EKSPLOATACJI KREDY JEZIORNEJ
 
Więcej
Ukryj
1
Katedra Gleboznawstwa i Ochrony Gleb, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Pl. Łódzki 3, 10-957 Olsztyn
Data publikacji: 20-10-2014
 
Inż. Ekolog. 2013; 34:173–180
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Największe wydobycie kredy jeziornej (3,5 mln t · rok-1) miało miejsce w latach 90- tych XX, kiedy transport nawozów wapniowych był dotowany. Od momentu zaniechania wsparcia finansowego dla producentów, wydobycie kredy zostało zahamowane. Aktualnie wydobycie ma miejsce tylko na jednym obiekcie spośród 176 udokumentowanych złóż. Jego zasoby bilansowe 165 tys. ton są pomniejszane rocznie o 16 tys. ton. Zaniechano wydobycia na 68 obiektach, przy czym w 7 przypadkach wyeksploatowano złoże. Wstrzymanie eksploatacji spowodowało zmniejszenie zużycia nawozów wapniowych z 200 kg CaO do 37 kg · ha-1 · rok-1. Tereny poeksploatacyjne tylko częściowo zrekultywowano, formując zbiorniki wodne, zalesiając, tworząc antropogeniczne grunty orne. Część pozostawiono bez uporządkowania terenu, porzucając elementy infrastruktury wykorzystywanej podczas eksploatacji. Dawne mokradła zostały przekształcone geomechanicznie i są wykorzystywane jako nielegalne wysypiska śmieci. Retardacja eksploatacji zasobów kredy jeziornej zapewnia zachowanie złóż, prolongatę funkcjonalności ekosystemów w stanie utrzymania świadczonych przez nie usług. Wiąże się również z zaniechaniem wapnowania gleb i negatywnymi skutkami postępującego ich zakwaszenia.