ŚLAD WĘGLOWY W PLANOWANIU GOSPODARKI NISKOEMISYJNEJ NA OBSZARACH WIEJSKICH
 
Więcej
Ukryj
1
Katedra Geografii Fizycznej i Kształtowania Środowiska, Uniwersytet Gdański, ul. Bażyńskiego 4, 80-309 Gdańsk
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Paweł Wiśniewski   

Katedra Geografii Fizycznej i Kształtowania Środowiska, Uniwersytet Gdański, ul. Bażyńskiego 4, 80-309 Gdańsk
Data publikacji: 01-02-2017
 
Inż. Ekolog. 2017; 1:58–64
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
W oparciu o analizę planów gospodarki niskoemisyjnej dokonano oceny roli i znaczenia śladu węglowego jako narzędzia w planowaniu gospodarki niskoemisyjnej na obszarach wiejskich w Polsce. Ocenie poddano zastosowaną w tych dokumentach metodologię inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych. Na podstawie danych dotyczących emisji, zawartych w badanych planach, dokonano obliczeń śladu węglowego dla badanych gmin wiejskich, wyrażonego w ekwiwalencie dwutlenku węgla. Przeprowadzono również analizy statystyczne. Stwierdzono znaczne zróżnicowanie wielkości śladu węglowego w poszczególnych gminach i sektorach, wynikające przede wszystkim z niejednolitych założeń metodologicznych. Wartości globalne wahają się od 17,3 tys. Mg CO2eq/rok do 167,4 tys. Mg CO2eq/rok (przy średniej 63,5 tys. Mg CO2eq/rok i odchyleniu standardowym 48,1 tys. Mg CO2eq/rok), natomiast per capita od 2,9 Mg CO2eq do 31,5 Mg CO2eq (przy średniej 8,7 Mg CO2eq i odchyleniu standardowym 7,2 Mg CO2eq). Z przeprowadzonej analizy wynika, że stosowane w planach gospodarki niskoemisyjnej metody obliczania śladu węglowego są mało skuteczne i nie pozwalają na określenie rzeczywistego poziomu emisji gazów cieplarnianych na obszarach wiejskich.