OCENA STANU ZACHOWANIA DRZEWOSTANU W REZERWACIE PRZYRODY „SKARPA WIŚLICKA” NA POGÓRZU ŚLĄSKIM
 
Więcej
Ukryj
1
Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej, ul. Willowa 2, 43-309 Bielsko-Biała
2
Górecki Klub Przyrodniczy Zalesie 12, 43-436 Górki Wielkie
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Damian Chmura   

Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej, Willowa 2, 43-309 Bielsko-Biała
Data publikacji: 01-04-2017
 
Inż. Ekolog. 2017; 2:1–8
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Las „Skarpa Wiślicka” jest rezerwatem leśnym chroniącym pozostałość dawnej puszczy na terenie Wiślicy, stanowi także część obszaru obszaru NATURA 2000 (Cieszyńskie Źródła Tufowe kod PLH240001). Celem niniejszej pracy była waloryzacja drzewostanu tego chronionego obiektu. Spośród 19 stwierdzonych gatunków drzew, 11 objęto dokładnymi badaniami (232 losowo wybranych egzemplarzy). Dokonano pomiarów dendrometrycznych oraz oceniono ich stan sanitarny. Zwrócono również uwagę na obecność martwego drewna. W tym celu scharakteryzowano stan rozkładu 60 kłód zalegających na dnie lasu. Badania wykazały, że aż 69 drzew osiąga wymiary pomnikowe (obwód na wysokości pierśnicy). Najwięcej jest wiązu górskiego Ulmus glabra (25 okazów powyżej wymaganego 220 cm obwodu), a najmniej jesionu wyniosłego (2 powyżej 250 cm). Ponad 50% drzew odznaczało się uszkodzeniami; były to głównie ubytki kory, suche lub połamane konary. Ilość martwego drewna nie jest dostateczna. Wśród martwych kłód dominował 1 stopień stadium rozkładu (27 sztuk), natomiast średnia ważona to 2,93 stopnia w ośmiostopniowej skali. Podsumowując można stwierdzić, że liczba drzew zasługujących na objęcie ochroną w randze pomnika przyrody jest bardzo duża. Świadczy to o dobrej kondycji zbiorowisk leśnych na obszarze "Skarpy Wiślickiej". Z kolei względnie mała ilość i niski średni stopień rozkładu martwego drewna wskazuje na wpływ gospodarki leśnej - jego częste usuwanie.