Hydrożele w środowisku naturalnym – historia i technologie
 
Więcej
Ukryj
1
ArtAgro Polska Sp. z o.o., ul. Bolesława Prusa 1, 32-200 Miechów
2
Wydział Nauk o Zwierzętach, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, ul. Ciszewskiego 8, 02-787 Warszawa
3
Bio-Ecology Services Sp. z o.o., ul. Narocz 3, 02-678 Warszawa
Data publikacji: 01-12-2018
 
Inż. Ekolog. 2018; 6:205–218
SŁOWA KLUCZOWE:
DZIEDZINY:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Rosnąca konkurencja pomiędzy firmami zajmującymi się uprawą roślin wymusza na działach badawczo-rozwojowych poszukiwanie nowych technologii i preparatów pozwalających osiągać lepsze rezultaty w tych dziedzinach. Nie mniej istotnym czynnikiem decydującym o wyborze technologii i preparatów do stosowania w uprawie roślin, jest ich oddziaływanie na środowisko. Przez nierozważne działania (przenawożenie, intensywne stosowanie chemicznych środków ochrony roślin, zaburzenia melioracyjne) środowisko naturalne ulega ciągłej degradacji. Problemów przysparzają także kapryśne zmiany klimatu, powodując bądź ulewne deszcze, bądź okresy długotrwałych susz. Wielką szansą wydaje się być technologia superabsorbentów. Rozwiązanie stosowane od lat w produkcji technicznych materiałów, dziś ma szansę wspomóc rolnictwo w walce z suszą. Rozwijająca się technika pozwala produkować w pełni biodegradowalne produkty spełniające funkcję doglebowych magazynów wody dla roślin. Hydrożele z przeznaczeniem do zastosowań rolniczych mają charakter dedykowany sprzyjający środowisku naturalnemu pozwalając jednocześnie ograniczać negatywne skutki suszy i rewitalizować zasoby naturalne. Podstawowe korzyści ekonomiczne i społeczne: ograniczenie konieczności nawadniania o ok. 20–50% – zapobieganie skutkom stresu wodnego i suszy, ograniczenie dawek nawozowych o ok. 30% poprzez „inteligentny” sposób uwalniania składników pokarmowych (nawozów) w obrębie systemu korzeniowego, ochrona środowiska naturalnego przed skutkami przenawożenia, zasolenia gruntów, ograniczenie wypłukiwania nawozów w głębsze partie gleby, ochrona wód gruntowych, ograniczenie intensywności zabiegów pielęgnacyjnych o ok. 9%, zwiększenie plonowania o ok. 15%.