ANALIZA PROCESÓW I PRZEKSZTAŁCEŃ DOLIN DENUDACYJNYCH RÓWNINY BIELSKIEJ
 
 
Więcej
Ukryj
1
Katedra Ochrony i Kształtowania Środowiska, Politechnika Białostocka, ul. Wiejska 45A 15-351 Białystok
Data publikacji: 25-07-2015
 
Inż. Ekolog. 2015; 43:80–87
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Celem badań było rozpoznanie naturalnych i antropogenicznych przekształceń zachodzących w ukształtowaniu niewielkich dolin denudacyjnych w krajobrazie staroglacjalnym Równiny Bielskiej. Zapis zmian zawarty został w osadach dennych tych dolin. Tereny Równiny Bielskiej położone na północ od Bielska Podlaskiego charakteryzuje obecność równoleżnikowo przebiegających dolin denudacyjnych, w odcinkach źródłowych zakończonych nieckowatymi rozszerzeniami. W budowie geologicznej dominują utwory pyłowe różnego pochodzenia, na wierzchowinach wzniesień gliny ablacyjne i zwałowe, a w obniżeniach utwory organiczne i organiczno-mineralne. Miąższość osadów deluwialnych w opisywanych dolinach osiąga maksymalnie ponad 2 m, a najczęściej nie przekracza 1 m. Przeważnie są to mułki wykształcone pod względem litologicznym jako pyły piaszczyste i pyły ilaste. Takie uziarnienie utworów dolinnych bezpośrednio wynika z litologii terenów otaczających. Sedymentacja deluwiów w dolinach wyraźnie koreluje z rozwojem rolnictwa na tym terenie, wylesieniem i uprawą roli. Zaniechanie uprawy powoduje znaczące spowolnienie tempa przyrostu deluwiów.